Omschrijving:

Natriumhypochloriet (NaOCl) is een effectief middel voor reiniging en desinfectie. Natriumhypochloriet wordt veel gebruikt bij het zuiveren van water, en als ontsmettingsmiddel. Dit middel wordt toegepast voor oppervlakte reiniging, bleken, stankbestrijding en desinfectie van oa zwemwater.

Bij de concentraties natriumhypochloriet die in zwembadwater gevonden worden, is natriumhypochloriet niet schadelijk voor mensen. Wanneer er een overmaat aan chloor in het water aanwezig is heeft dit een bijtende werking op de lichaamsweefsels, waardoor beschadiging van de luchtwegen, maagdarmkanaal, ogen en huid kan optreden.

Bij een hoge concentratie ureum (uit urine) in het zwemwater, worden met onderchlorig zuur chlooramines gevormd. Deze chlooramines werken irriterend op het slijmvlies van de ogen en veroorzaken de 'chloorlucht'.

In de meeste zwembaden worden deze ongemakken door een goed uitgeruste waterzuivering en luchtverversing voorkomen. De irritatie van de ogen gaat na verloop van tijd vanzelf over.

Natriumhypochloriet wordt ook wel chloorbleekloog (oplossing met 150 g/l actief chloor), chloorbleekmiddel (100 g/l actief chloor) en chloorbleekwater (50 g/l actief chloor) genoemd.
Voor deze vier stoffen geldt dezelfde chemische structuur: NaClO. Andere benamingen van deze stoffen zijn bleekwater en natriumhypochlorietoplossing.

In de volksmond wordt natriumhypochloriet ‘chloor’ genoemd terwijl chloor (Cl2) toch een andere structuur heeft. Natriumhypochloriet bestaat uit natronloog (NaOH) waarin chloor is opgelost.
Natriumhypochloriet is een heldere, lichtgele oplossing met een kenmerkende geur van Chloor.

Dosering:
De desinfectie-methodes gebaseerd op chloor worden in de meeste gevallen op een chloorconcentratie van 0,4 tot 0,6 mg/l in het water ingesteld. De Duitse norm DIN 19643 schrijft in detail afhankelijk van het type zwembad en type waterbehandeling de volgende waardes voor:

    * Algemene zwembaden: 0,3 - 0,6 mg/l
    * Algemene zwembaden met ozon: 0,2 - 0,5 mg/l
    * Warme whirlpool (met of zonder ozon): 0,7 - 1,0 mg/l onder specifieke microbiologische condities tot een maximum van 1,2 mg/l